بزرگان ما هر چه به ما گفتند: با كفّار محبّت و مودّت نداشته باشيد، با آن ها هم پيمان نشويد، آن ها را يارى و تقويت نكنيد، گوش نكرديم، و حالا هم شنيده شده كه كفّار گفته اند: اوضاع مسلمان ها دست ما است.
چه كار بايد كرد؟ به حسب ظاهر هيچ كارى لازم نيست مگر اين كه مسلمان ها در يك جا جمع شوند و تصميم بگيرند بلاد اسلاميه با كفار رابطه نداشته باشند.رابطه ى ما با آن ها رابطه ى مملوك با مالك است: «عَبْدًا مَّمْلُوكًا لاَّ يَقْدِرُ عَلَى شَىْ ءٍ»(1)؛ (بنده ى مملوكى كه توان انجام هيچ چيزى را ندارد.) آيا ذلتى از اين بالاتر؟!

الآن ميان ما شش سال جنگ(2) است، از يكى از رؤساى لشكر دولت عراق نقل شده كه گفته است سيزده سال قبل از شروع جنگ خبر داشتيم كه بغداد براى جنگ با ايران ولى به اسم جنگ با اسراييل، اسلحه خريدارى مى كند! واقعا چرا ايرانى ها را بدون هيچ گناه و جرم از عراق بيرون كردند، جز براى مقدّمه سازى براى جنگ با ايران؟! قطعا عراق هم محرِّك دارد، با كدام پول و از چه كسانى اين همه اسلحه خريدارى نموده، آيا بدون مُحَرِّك و پشتوانه و كمك امكان دارد كه چنين جنگ و خونريزى را به راه اندازد؟
بيدار نيستيم، بيدار نمى شويم، كه در خوابِ غفلت به سر مى بريم. معلوم مى شود لايق نيستيم كه رييس و رهبر و امام ما غيبت نموده است.

1. سوره ى نحل، آيه ى 75.
2. اشاره به جنگ عراق عليه ايران.

 


 

نوشته شده توسط منتظران اقا امام زمان (عج) در یکشنبه 24 آذر1387 ساعت 2:59 بعد از ظهر موضوع مساعل دینی مذهبی | لینک ثابت