از آيه ى «وَ الَّذِينَ جَـهَدُواْ فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا»(1)؛ (و كسانى را كه در [راه خشنودى [ ما بكوشند، قطعا به راه هاى خود رهنمون مى گرديم.) به حسب ظاهر استفاده مى شود كه هدايت الهى و جهاد بنده هر كدام مراتبى دارد، و هر مرتبه از جهاد و كوشش بنده مرتبه اى از هدايت الهى را در پى دارد.
اين هم از موارد عمل به وظيفه است كه با اقسامِ مجاهدات، قرآن را نيز عَلَى وَجْهِهِ تلاوت كنيم، به گونه اى كه در هر تلاوت غير از آن چه در دوره ى قبل استفاده مى كرديم استفاده كنيم. و نيز در هر نمازى غير از آن چه قبلاً استفاده مى نموديم، استفاده نماييم، نه اين كه بدون كم و زياد و فقط تكرار باشد، بلكه صورتا براى ما همان باشد، نه سيرتا.

«لَنَهْدِيَنَّهُمْ» يعنى چيزهايى را مى فهمانيم كه در خود قرآن و سنّت است، نه در غير اين ها، به دليل اين كه هر دفعه مطالعه و تدبّر كنيد، مطلب تازه اى از آن مى فهميد، غير از آن چه در مرتبه ى قبل مى فهميديد. نماز هم اين گونه است، در هر دفعه چيزى از آن مى فهميد كه قبل از آن نمى فهميديد، وگرنه وقتى انسان يك دفعه نماز خواند، بقيّه ى نمازها تكرار نماز اوّل است. آيا دستور داده شده نماز را به جا آوريم و ندانيم براى چه امر شده ايم؟ آيا آن چه را كه مى دانيم و خوانديم، دوباره بلكه در هر شبانه روز پنج بار تكرار كنيم؟! امر عجيبى است! بلكه مى خواهد بفهماند هر بار كه نماز به جا مى آورى ملتفت باش كه چيزى به دست آورى و مطلبى بفهمى كه قبلاً آن را نمى فهميدى. تلاوت سوره ها و آيات قرآن هم همين گونه است، يعنى در هر دفعه چيزى به دست بياور غير از آن چه قبلاً به دست آورده بودى.

1. سوره ى عنكبوت، آيه ى 69.


 

نوشته شده توسط منتظران اقا امام زمان (عج) در یکشنبه 24 آذر1387 ساعت 2:51 بعد از ظهر موضوع مساعل دینی مذهبی | لینک ثابت