بنا مي‌كنند از چشم و ابروي آن بزرگوار تعريف كردن. مثلا قربون چشمت بشم! مگر چشم قشنگ در دنيا كم است؟ مگر ارزش اباالفضل به چشم‌هاي قشنگش بوده؟ اصلا شما مگر اباالفضل را ديده‌ايد و مي‌دانيد چشمش چگونه بوده؟ قد رشيد كه خيلي در دنيا هست. ورزشكارهاي زيبايي اندام كه خيلي هستند.

يكي از برادران مداح گفت ما اگر از شعرهاي خوب و شعراي بزرگ، شعر انتخاب كنيم، مردم نمي‌فهمند؛ بنابراين مجبوريم از اين شعرها استفاده كنيم. اين‌طوري نيست. من اين را قبول ندارم. وقتي با زبان شعر با مردم حرف بزنيد، هر چه شعر پيچيده هم باشد، وقتي مداح با هنر مداحي خود توانست اين را كلمه به كلمه به مردم القا و مخاطبه كند، در دل مردم اثر مي‌گذارد.

من شنيده‌ام در مواردي از آهنگ‌هاي نامناسب استفاده مي‌شود. مثلا فلان خوانندة طاغوتي يا غيرطاغوتي، شعر عشقي چرندي را با آهنگي خوانده؛ حالا ما بياييم در مجلس امام حسين و براي عشاق امام حسين(ع)، آيات والاي معرفت را در اين آهنگ بريزيم و بنا كنيم آن را خواندن. اين خيلي بد است. خودتان آهنگ بسازيد.

آيت‌الله العظمي مكارم شيرازي

گاهي از گوشه و كنار زمزمه‌‌هايي مي‌شنويم كه خيلي زننده است. «لااله الا فاطمه الزهرا» يا «لا اله الا زينب» كسي كه اين سخن را مي‌گويد، اگر بفهمد كه چه مي‌گويد، استكاني كه از آن چاي مي‌خورد را بايد آب كشيد.

من خواهش مي‌كنم كه در مجالس خود، عزاداران را به درآوردن پيراهن تشويق نكنيد. چون اگر ناظر نامحرم در مجلس باشد، اين كار قطعا گناه است و اگر هم اين‌طور نباشد، مي‌دانيد كه ما در زماني زندگي مي‌كنيم كه اين صحنه‌ها به راحتي فيلم‌برداري مي‌شود و به سراسر دنيا فرستاده مي‌شود.

با دست خود به بدن آسيب‌ رساندن درست نيست. ما نبايد مردم را به اين كارها تشويق كنيم.

واعظ هنرمند و مداح هنرمند كسي است كه بتواند از كنار مصيبت رد شود و در همان حال مردم را تحت‌‌تأثير قرار دهد. خواندن روضه‌هاي سخت و سنگين براي گريه گرفتن از مردم هنر نيست، هنر آن است كه بتوان در حواشي مصيبت، مردم را بگريانيد.

مرحوم آيت‌الله العظمي تبريزي

مداحي و خواندن اشعار در مجالس اهل بيت«ع» بايد طوري باشد كه موجب وهن شيعه نباشد و بهانه به دست دشمنان شيعه ندهد. در مجالس اهل بيت«ع» بايد اشعاري خوانده شود كه فضايل آن بزرگواران بيان شود و مصائب و مظلوميت آنها براي مردم گفته شود. ائمه از ما نخواسته‌اند كه خود را به صورت حيوان درآوريم. آن‌چه از ما خواسته‌اند اين است كه مؤمن صالح باشيم و اخلاق ما اخلاقي باشد كه از آن بزرگواران رسيده است.

نویسنده مديريت

آلبوم للبكاء بقيه كاري از ملا باسم كربلايي كه به مناسبت ايام محرم 1429 اجرا شده است. براي دريافت به ادامه مطلب مراجعه كنيد. قرآن الغرام غريبا آري بين الذبيح قم يا علي تلك الاضاحي زينب قسما  ( عربي - فارسي )

------------------------------------------------------

ملاباسم كربلايي ( بعد ما اشوفک ) ديگر نمي بينمت ...

نویسنده مديريت

نوحه بسيار زيباي ملاباسم كربلايي ( بعد ما اشوفك ) به معني ديگر نمي بينمت با موضوع وداع حضرت زينب (س) و حضرت عباس (ع) كه مي توانيد از طريق ادامه مطلب دريافت كنيد.     بعد ما اشوفك

مهدويت و عدل الهي

آيت الله جوادي آملي

اشاره‌:

وقتي قرآن كريم از امامت سخن به ميان مي‌آورد آن عنصر محوري امامت را تذكر مي‌دهد. مي‌فرمايد: لاينال عهدي الظالمين؛ يعني امامت عهد خداست و اين عهد بايد به افراد شايسته برسد، به ظالم نمي‌رسد و اما آنچه كه عنصر محوري امامت و رهبري است جريان عدل است و چون وجود مبارك حضرت ولي عصر، امام و خليفة خدا است به او هم اگر سمتي بدهد لاينال عهده الظالمين.

چون ممكن نيست عهد خدا به عادل برسد، ولي عهد عادل به ظالم برسد، وجود مبارك حضرت ولي عصر(عج) مثل اعلاي عدل و احسان است و يقيناً مشمول فيض خاص خدا است.

آيه دارد كه وجود مبارك ابراهيم(ع) درخواست كرد كه امامت را به ذريه من هم عطا كني و حضرت مطلبي فرمودند كه شرحش اين است:

ذرية تو عادل و فاسق هستند و آنها كه ظالم هستند، امامت به آنها نمي‌رسد و وجود مبارك حضرت ولي عصر هم از ذرية ابراهيم خليل است و هم اهل عدل و احسان است. پس مشمول آيه و اطلاق آيه است و از نظر آيه هم آن حضرت به امامت الهي بار يافته است.

مهم‌ترين كاري كه امام انجام مي‌دهد عدل است و اين عدل يك مثلث ميموني دارد

1. قانون عدل 2. حاكم عادل 3. جامعه عدالت‌خواه. وظيفة ما ارتباط با حضرت است و ترويج فرهنگ انتظار و آن آماده كردن مردم براي عدالت خواهي و ترويج آن.

من مات و لم يعرف امام زمانه مات ميتةً جاهليةً. مرگ محصول زندگي است و اگر موت، موت جاهلي است، چون حيات حيات جاهلي است و كسي كه با امام زمان رابطه ندارد و او را نمي‌شناسد مرده است و كسي كه رابطه دارد زنده است.

الحمدلله ربّ العالمين والصلاة والسلام علي جميع الأنبياء و المرسلين، سيّما خاتمهم و أفضلهم محمّد و أهل بيته الاطيبين الأنجبين، سيّما بقيّةالله في العالمين. بهم تولّي و من أعدائهم نتبرّءُ إلي الله.

مقدم شما فضلا و محقّقان رشتة شريف«تخصصي مهدويّت»، عليه آلاف التحيّة والثناء، را گرامي مي‌دارم. دوستان ديگري هم كه در اين محفل حضور دارند، جزو مشتاقان و دل‌باختگان آن حضرت‌اند. نام مبارك آن حضرت، براي همة ما بركت است.

گزارش كوتاهي كه ارائه فرمودند، اميد بخش بود.

خدماتي كه تا كنون مؤسّسة شريف شما ارائه كرده است، مقبول ذات اَقدس اله باشد.

توفيق ارائة خدمات برتر و بهتر را براي همة شما بزرگواران، از ذات اقدس اله، مسئلت مي‌كنيم.

پيشنهاد داده شد كه جريان مهدويّت و عدل الهي مطرح بشود. برنامة رسمي آن ذات مقدّس، اجراي عدل الهي است. اگر جهان، تشنة ظهور و حضور آن حضرت است، براي آن است كه تشنة ظهور و حضور آن حضرت است، براي آن است كه تشنة عدل آن حضرت است و اگر انقلاب اسلامي، بركتي دارد، محصول عدل خواهي آن ذات مقدّس است.

ادامه متن ...

و از حضرت‌ صادق‌ عليه‌ السّلام‌ آمده‌ است‌ كه‌:  كَانَ فِي‌ ذُؤابَةِ سَيْفِ النَّبِي‌ صَلَّي‌ الله‌ عَلَيْهِ وَآلِهِ وَسلَّم‌ صَحِيفَةٌ صَغِيرَةٌ هِيَ الاحْرُفُ الَّتي‌ يَفْتَحُ كُلُّ حَرْفٍ ألْفَ حَرْفٍ‌، فَمَا خَرَجَ مِنْهَا حَرْفَانِ حَتَّي‌ السَّاعَةِ  «در محفظه‌اي‌ كه‌ با بندي‌ به‌ شمشير رسول‌ خدا بسته‌ بود‌، نامة‌ كوچكي‌ بود كه‌ عبارت‌ بود از حروفي‌ كه‌ هر يك‌ از آنها هزار حرف‌ ديگر را مي‌گشود‌. و تا اين‌ ساعت‌ بيش‌ از دو حرف‌ از آن‌ بيرون‌ نيامده‌ است‌»‌.

 و در روايتي‌ است‌ كه‌ آن‌ صحيفه‌ را علي‌ عليه‌ السّلام‌ به‌ حسن‌ عليه‌ السّلام‌ داد و او حروفي‌ را از آن‌ قرائت‌ نمود‌. و پس‌ از آن‌ به‌ حسين‌ عليه‌ السّلام‌ داد او نيز آن‌ را قرائت‌ كرد‌. و سپس‌ آن‌ را به‌ محمّد بن‌ حنفيّه‌ داد و او نتوانست‌ آن‌ را بگشايد‌.

 أبوالقاسم‌ بُسْتي‌ گويد‌: و اين‌ مثل‌ اين‌ است‌ كه‌ بگويد‌:  الرِّبا في‌ كُلِّ مَكيلٍ في‌ العَادَةِ أيِّ مَوْضِعٍ كَانَ وَ فِي‌ كُلِّ مَوْزُونٍ  «ربا در معاملات‌ عبارت‌ است‌ از‌: زيادي‌ كيل‌ در يك‌ طرف‌ معامله‌‌، در هر چيزي‌ كه‌ در عرف‌ و عادت‌ آن‌ را با پيمانه‌ مي‌سنجند‌، هر جا كه‌ بوده‌ باشد‌. و ينز در هر چيزي‌ است‌ كه‌ در عرف‌ با وزنه‌ سنجيده‌ شود»‌.

 و مثل‌ اين‌ است‌ كه‌ بگويد‌:  يَحِلُّ مِنَ البَيضِ كُلُّ مَا دَقَّ أعلاهُ وَ غَلُظَ أسْفَلُهُ  «از تخم‌هاي‌ پرندگان‌ آن‌ تخمي‌ حلال‌ است‌ كه‌ طرف‌ بالايش‌ باريك‌‌، و طرف‌ پائينش‌ پهن‌ باشد»‌.

 و مثل‌ اين‌ است‌ كه‌ بگويد‌:  يَحْرُمُ مِنَ السّبَاعِ كُلُّ ذِي‌ نَابٍ‌، وَ ذِي‌ مِخْلَبٍ مِنَ الطَّيْرِ‌، وَ يَحِلُّ البَاقِي‌  «از درندگان‌ آن‌ حيواني‌ حرام‌ گوشت‌ است‌ كه‌ نيش‌ داشته‌ باشد‌، و از پرندگان‌ آن‌ مرغي‌ حرام‌ گوشت‌ است‌ كه‌ ناخن‌ درنده‌ داشته‌ باشد‌، و غير از اين‌ دو صنف‌ از سباع‌ و طيور بقيّة‌ اقسام‌ آن‌ حلال‌ است‌»‌.

 و همين‌ طور است‌ گفتار حضرت‌ صادق‌ عليه‌ السّلام‌:  كُلُّ مَا غَلَبَ اللهُ عَلَيْهِ مِن‌ أمرِهِ فَاللهُ أعْذَرُ لِعَبْدِهِ  «در هر امري‌ كه‌ از جانب‌ خدا پيش‌ بيايد بدون‌ دخالت‌ بنده‌‌، و بدين‌ جهت‌ نتواند بنده‌ تكاليف‌ خود را انجام‌ دهد‌، خداوند پذيراتر و بهتر قبول‌ كنندة‌ عذر از طرف‌ بندة‌ خود مي‌باشد

به چه كسانى نبايد زكات بدهيم؟
در اين بحث با توجّه به روايات، كسانى كه حق گرفتن زكات ندارند، معين شده‏اند، از جمله:
1- كسانى كه مى‏توانند بدون مشقّت حرفه‏اى بياموزند و از طريق آن امرار معاش كنند. (275) امام باقر عليه السلام فرمود: «ان الصّدقة لاتحلّ... لذى مرةٍ سوىٍ قوىٍ» (276) افراد تندرست و قوى، نبايد زكات بگيرند و نبايد به آنها زكات داد.
آرى، در جامعه افرادى با اين كه قدرت بر كار كردن دارند، به خاطر تن‏پرورى خود را مشمول زكات مى‏پندازند.
2- به كسى كه شارب خمر است، زكات ندهيد. (277)
3- به كسانى كه سرسختانه و با علم و آگاهى با مسلمين عناد مى‏ورزند و نسبت به اهل بيت پيامبر عليهم السلام كينه و لجاجت دارند، زكات ندهيد. (278)
4- در روايت مى‏خوانيم: به افراد ناصبى نيز زكات ندهيد، مگر آن كه از زبان او بترسيد و از طريق زكات بتوانيد دين و آبروى خود را حفظ كنيد. (279) و همچنين نااهلانى كه از طريق شعر و تهمت و امثال آن آبروى ديگران را مخدوش مى‏كنند. (280)
5 - امام رضا عليه السلام فرمود: به كسانى كه انحراف آنان نسبت به اهل بيت روشن و شناخته شده است، زكات ندهيد. (281)
6- به كسانى كه تحت سرپرستى و واجب النفقه فرد هستند، زكات نمى‏رسد. «و كلّ من هو فى نفقتك فلا تعطه» (282)
7- به افراد غَنىّ، زكات پرداخت نمى‏شود. (283)
8 - به صاحبان حرفه زكات نمى‏رسد. (284)
9- به كسانى كه انحراف عقيده دارند، مثلاً واقفيّه و هفت امامى هستند، زكات پرداخت نمى‏شود. (285)
البتّه پرداخت كمى از زكات به گروهى كه در راه حق نيستند ولى با حق هم لجاجتى ندارند، بلامانع است. (286)

آداب پرداخت زكات
براى كمك به فقرا، آداب فراوانى ذكر شده است كه مراعات آنها ارزش كار را بالا مى‏برد، از جمله:
ادب روحى و روانى
پرداخت زكات بايد برخاسته از رضايت قلبى و طيب خاطر باشد. رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمود: «من اعطى زكاة ماله طيبةً بها نفسه اعطاه اللّه بكل حبّةٍ منها قصراً فى الجنّة من ذهب...» (287) هر كس زكات مال خود را عاشقانه بدهد در برابر هر دانه گندم و جوى كه مى‏پردازد، قصرى در بهشت دريافت مى‏كند.
حضرت على عليه السلام فرمود: اگر پرداخت زكات با رضايت قلبى همراه نباشد، فرد گرفتار پشيمانى و از دست دادن پاداش عمل خواهد شد. (288)  نكته ديگر اين كه زكات‏دهنده توجّه داشته باشد كه هر چه دارد از خداوند است و پرداخت زكات، او را به خودپسندى و غرور كه سبب نابودى عمل است نكشاند. قرآن درباره آبادكنندگان مساجد كه اهل نماز و زكاتند، مى‏فرمايد: «فعَسى اولئك ان يكونوا من المهتدين» (289) اميد است كه از هدايت شدگان باشند. آرى، گاهى عبادات انسان، به خاطر غرور و عجب نابود مى‏شود و انسان را به كمال مطلوب نمى‏رساند.
ادب اجتماعى
گر چه در ظاهر، زكات به شخص فقير پرداخت مى‏شود، ولى در حقيقت اين خداوند است كه زكات را دريافت مى‏كند. «يقبل التّوبة عن عباده و يأخذ الصّدقات» (290) پيامبر و امام و فقير، نماينده و دست خدا هستند و لذا بايد كمال احترام به آنان گذاشته شود.
امام صادق عليه السلام از يكى از ياران خود پرسيد: زكات مال خودت را چه مى‏كنى؟ گفت: فقرا نزد من مى‏آيند و به آنها پرداخت مى‏كنم. امام فرمود: اين كار تو سبب ذلّت فقرا است و هر كس دوست خدا را ذليل كند، گويا در كمين جنگ با او نشسته است. (291) آرى به جاى آنكه فقرا براى دريافت زكات به در خانه تو آيند، تو بايد زكات را به منزل آنان ببرى.
در حديث ديگر مى‏خوانيم: اگر گيرنده زكات از اين كه بفهمد آنچه به او مى‏دهيد زكات است، رنج مى‏برد، زكات را به او بدهيد ولى نگوييد كه اين زكات است و مؤمن فقير را ذليل نكنيد. (292)
در حديث ديگر مى‏خوانيم: اگر شخصى احساس كند كه بهتر است به جاى پرداخت پول به فقرا، براى آنان لباس و جنس ديگرى خريدارى كند، مى‏تواند به جاى پرداخت نقدى، لباس و جنس براى فقرا خريدارى كند. «... اشترى لهم ثيابا و طعاما و ادّى انّ ذلك خير لهم لا بأس» (293)
اسلام براى حفظ آبروى فقير مى‏فرمايد: «لا يعطى احدٌ اقلّ من خمسة دراهم» (294) كمتر از پنج درهم به او ندهيد.
امام خمينى‏قدس سره مى‏فرمايد: اگر شخصى از گرفتن زكات شرمنده مى‏شود، مستحب است هنگام پرداخت در قلب نيّت زكات كنيد، ولى در عمل آن را به عنوان هديه پرداخت نماييد. (295)
نه تنها هنگام پرداخت زكات بايد آبروى مردم را مراعات كرد، بلكه بعد از آن نيز نبايد با منّت گذاشتن، گيرنده زكات تحقير شود، چنانكه قرآن مى‏فرمايد: «لاتبطلوا صدقاتكم بالمنّ و الاذى» (296) منّت و آزار، سبب بطلان پاداش مى‏شود.
اگر بدانيم كه فقير مأمور الهى است تا مال ما را پاك كند و آن را براى قيامت حمل كند، با او برخورد كريمانه‏اى خواهيم داشت.
در اسلام احترام گذاشتن به فقرا به قدرى مهم است كه در تاريخ مى‏خوانيم: جنس كمى را نزد پيامبر صلى الله عليه وآله آوردند. حضرت آن مقدار كم را به بعضى از فقرا داد، ولى نگران شد كه مبادا در دل ديگر فقرا كدورتى ايجاد شود. نزد ساير فقرا آمد و رسماً عذرخواهى كرد كه چون مال كم بود به همه نرسيد و فرمود: به كسانى دادم كه حساسيّت آنان بيشتر بود. (297)
ادب زمانى
رسول خدا صلى الله عليه وآله به على عليه السلام فرمود: از اخلاق مؤمنين، سرعت در پرداخت زكات است. (298)
سرعت در پرداخت زكات بركاتى دارد از جمله:
الف: نشانه عشق و علاقه نسبت به انجام تكاليف الهى است.
ب: فقير در اثر تأخير پرداخت، آبروى خود را با سؤال و درخواست نمى‏ريزد.
ج: راه را به روى وسوسه‏هاى شيطان و افراد بخيل يا پيش‏آمد حوادثى كه ممكن است مانع پرداخت شوند، مى‏بندد.
د: فقرا از اضطراب و دغدغه و دلهره، زودتر نجات مى‏يابند.
امام صادق عليه السلام به مناسبت آيه «و آتوا حقّه يوم حصاده» (299) فرمود: قبل از آنكه محصول خود را به خانه ببريد، زكاتش را بدهيد كه به سخاوت نزديك‏تر است. (300)
پرداخت علنى
نكته ديگر در آداب پرداخت زكات آن است كه علاوه بر كمك‏هاى مخفيانه‏اى كه نشانه اخلاص و حفظ آبروى گيرندگان است، بايد گاهى از اوقات پرداخت‏ها آشكار باشد تا هم ديگران تشويق شده و كمك كردن به ديگران جزء فرهنگ جامعه شود و هم انسان به بخل و بى‏تفاوتى متهم نشود. امام صادق عليه السلام فرمود: «كلما فرض اللّه عليك فاعلانه افضل من اسراره» (301) هر چه را خداوند واجب نموده است، علنى انجام دهيد.
بوسيدن دست
حضرت على عليه السلام فرمود: «اذا ناولتم السائل فليُردّ الّذى ناواه يده الى فيه فيُقبّلها فانّ اللّه تعالى يأخذ قبل أن تقع فى يده» (302) هر گاه با دست خود به فقيرى كمك كرديد، همان دست را ببوسيد چون در حقيقت خداوند كمك شما را دريافت كرده است.
درخواست دعا از گيرنده
در روايات مى‏خوانيم كه دعاى فقير در حق كسى كه به او كمك مى‏كند مستجاب مى‏شود، لذا از فقير تقاضا كنيد تا در حق شما دعا كند. (303)
پرداخت در مسجد
هنگامى كه ياران رسول خدا صلى الله عليه وآله اموالشان به مقدار نصاب مى‏رسيد، زكاتشان را به مسجد مى‏آوردند و حضرت در همان مكان زكات جمع شده را ميان فقرا تقسيم مى‏فرمودند. (304)
دورى از گناه
رسول خدا صلى الله عليه وآله فرمودند: هر كس زكات مال خود را به مستحق بدهد و نماز را با شرايط و حدود معين شده انجام دهد و بعد از نماز و زكات گناهى كه سبب بطلان عملش شود انجام ندهد، در روز قيامت همه به او غبطه مى‏خورند. (305)
پرداخت از حلال
خداوند پاك و طيّب است و جز مال پاك را نمى‏پذيرد. (306)
گروهى قبل از اسلام آوردن درآمدهاى ناحقى داشتند، هنگامى كه اسلام آوردند خواستند آن اموال نامشروع را صدقه بدهند كه پيامبر اجازه نفرمود. (307)
امام حسين عليه السلام فرمود: صدقه دل‏پسند صدقه‏اى است كه انسان با عرق پيشانى و غبار صورت آن را به دست آورد و به فقرا بپردازد. (308)
پرداخت از مال مرغوب
قرآن مى‏فرمايد: «لن تنالوا البرّ حتّى تنفقوا مما تحبون» (309) به نيكى نمى‏رسيد مگر آنكه از آنچه دوست داريد، در راه خدا انفاق كنيد.
قرآن از مشركانى كه در تقسيم مال خود بخش‏هاى ناپسند را سهم خداوند قرار مى‏دادند، انتقاد مى‏فرمايد. «يجعلون للّه ما يكرهون» (310)
آرى اين عمل يك نوع بى‏ادبى نسبت به مقام پروردگار است. (311)
قرآن مى‏فرمايد: «انفقوا من طيّبات ما كسبتم و ممّا اخرجنا لكم من الأرض و لاتيمّموا الخبيث منه» (312) از اجناس دل‏پسندى كه به دست آورده‏ايد و يا ما براى شما از زمين بيرون آورده‏ايم، به ديگران انفاق كنيد و هرگز به فكر انفاق از مال نامرغوب نباشيد.
بر اساس روايات، در زمان رسول خدا صلى الله عليه وآله گروهى بدترين نوع خرما (313) را به فقرا مى‏دادند و قرآن با جمله «و لا تيمّموا الخبيث منه» آنان را از اين عمل بازداشت. (314)
برداشت محصول در برابر چشم مردم
امام صادق عليه السلام فرمود: محصولات كشاورزى خود را شبانه برداشت نكنيد، سپس اين آيه را تلاوت فرمودند: «و آتوا حقه يوم حصاده» (315) يعنى حق محرومان را در روز برداشت بدهيد و فرمود: اگر شما محصول خود را شبانه برداشت كنيد، فقرا اطلاع پيدا نمى‏كنند و گرسنه مى‏مانند و شما از بركات پرداخت زكات محروم مى‏مانيد. (316)

ادامه مطلب ....

بقیه در ادامه مطلب

قلب آباد به ياد خدا پيدا كنيد...
آیة الله العظمی بهجت حفظه الله :
سؤال: اخيرا كتابى نوشته شده درباره ى مثلّث برمودا كه مؤلف در آن سعى كرده كه اثبات كند جزيره خضرائى كه در روايت دارد كه در آن جا با امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ ملاقات حاصل شده،(1) همان مثلّث برمودا است. آيا اين تطبيق درست است و آيا جزيره ى برمودا همان جزيره ى خضراء است؟
جواب: امام ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ در هر كجا باشد، آن جا خضراء است. قلب مؤمن جزيره ى خضراء است، هر جا باشد حضرت در آن جا پا مى گذارد. قلب ها از ايمان و نور معرفت خشكيده است. قلب آباد به ايمان و ياد خدا پيدا كنيد، تا براى شما امضا كنيم كه امام زمان ـ عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف ـ آن جا هست.

1. ر.ك: بحارالانوار، ج 52، ص 159.

 خوشحال میشم به وبلاگ ما هم سری بزنید

                    حزب الله

 نامه بفرستیم  نام و ایمیل خود را در قسمت نظرات

بنویسد تا در اسرع وقت برایشان دعوت نامه بفرستیم

با تشکر مدیریت وب سایت

دهه‌ی فجر - (دهه‌ی فجر سال 1386)
این طرحهایی است که برای دهه‌ی فجر سال 1386 آماده شده است. باشد که اندکی از شادی خود را نشان داده باشیم.امید است که پاسدار راه خمینی کبیر باشیم. + سایت مرکز نشر آثار امام خمینی

بقه لگوی ها در ادامه مطلب ...

آن چه در مقتل سيّدالشهدا ـ عليه‏السّلام ـ واقع شده، فجيع ‏تر است!

در نقل جريانات امام حسين ـ عليه ‏السّلام ـ خيلى بايد دقّت شود، چه بسا بسيارى از آن چه گفته مى‏شود درست نباشد، هر چند عيان آن چه واقع شده، فجيع‏تر از سماع آن است! به عكس جهان آخرت است، كه عيان آن بهتر و لذّت‏ بخش ‏تر از سماع آن است.(1)
قبل از وقوع جنگ، طايفه‏اى از جنّ براى نصرت حضرت سيّدالشهدا ـ عليه‏السّلام ـ به خدمت آن حضرت آمدند و عرض كردند: اگر اجازه دهيد، ما مى‏توانيم اين لشكر را از شما دفع كنيم، حضرت فرمود: 
«وَ إِذا أَقَمْتُ بِمَكانِى، فَبِماذا يُبْتَلى هذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوسُ، وَ بِماذا يُخْتَبَرُونَ؟!... نَحْنُ وَ اللّه‏ِ أَقْدِرُ عَلَيْهِمْ مِنْكُمْ.»(2)
اگر من در جاى خود بمانم، پس اين خلق نابود شده با چه چيز آزموده و مورد ابتلا واقع شوند؟!... به خدا سوگند، ما بهتر از شما مى‏توانيم آن‏ها را نابود كنيم.
در وقت تبليغ بايد سعى كنيم يقينيّات قرآن و عترت را نقل كنيم، و به مسموعات خود، بدون مراجعه به دليل يا كتاب، اكتفا نكنيم، و حدّاقل به همان كتابى كه از آن نقل مى‏كنيم، استناد دهيم.
وقتى ما وارد كربلا شديم، مرحوم آقا ميرزا هادى خراسانى ـ كه بعد از مرحوم آقا سيّد محمّد كاظم يزدى شايسته‏ى مرجعيت بود ولى قبول نكرد كه مرجع بشود ـ فوت كرده بود، ولى چه آثار و بركاتى از ايشان نقل و ذكر خير مى‏شد كه چگونه در مقتل حسينى ـ عليه‏السّلام ـ و ديگر موضوعات، مطالب را با دقّت نظر و با استناد به دليل بيان مى‏كرده است.

1. شنيدن كى بود مانند ديدن!
2 ر.ك: بحارالانوار، ج 44، ص 330؛ لهوف، ص 66؛ نيز ر.ك: مستدرك الوسائل، ج 10، ص 217 و 325.

آية الله العظمی بهجت حفظه الله :

زيارت هر كدام از مشاهد مشرّفه زيارت همه است
خيال مى‏كنم انسان اگر هر يك از مشاهد مشرفه را طواف كند، همه‏ ى مشاهد را در همه جا زيارت كرده است و براى او مفيد است. آن‏ها «أَحْيَآءٌ عِندَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ»(1)؛ (زنده ‏اند و نزد خدا بهره ‏مند) هستند و با ديگران قابل قياس نيستند. هرجا هستيم مى ‏توانيم به هر كدام از آن‏ها متوسّل شويم. در زيارت حضرت سيّدالشهدا ـ عليه‏السّلام ـ بر همه‏ ى ائمه بلكه انبياء ـ عليهم ‏السّلام ـ سلام شده است: آدم و نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمّد ـ صلوات ‏اللّه ‏عليهم ‏اجمعين ـ .
اگر كسى بخواهد تشنگى و عطش ديدار آن‏ها را در وجود خود تخفيف دهد، زيارت مشاهد مشرفه به منزله‏ى ملاقات آن‏ها و ديدار حضرت غايب ـ عجّل‏اللّه‏تعالى فرجه‏الشّريف ـ است. آن‏ها در هر جا حاضر و ناظرند. هر گاه انسان به يكى از آن‏ها متوجه شود، مانند آن است كه به همه متوجه شده و همه را زيارت و ديدار كرده است.
گذشته از اين كه فرموده‏اند: شما خود را اصلاح كنيد، ما خودمان به سراغ شما مى‏آييم و لازم نيست شما به دنبال ما باشيد.
راه ديگر، توسّل به قرآن است، اين‏ها شريك قرآن هستند، بلكه با قرآن عينيّت دارند. اگر چه اكثر مسلمانان به قرآن اعتقاد دارند ولى به امامت اهل بيت قايل نيستند. البته جاى شگفتى نيست كه اكثريت مسلمانان بر خطا هستند، زيرا مى دانيم كه اكثر متديّنين عالم نيز مسيحى هستند كه قايل‏اند قرآن باطل است! بنابراين، اكثريت ميزان برترى نيست.
توسل به قرآن هم آرام‏بخش دل‏ها است:
«أَلنَّظَرُ إِلَى الْمُصْحَفِ عِبادَةٌ.»(2) نگريستن به قرآن عبادت است.
همين سلوه و آرامش قلبى براى كسى كه به شمايل امام زمان ـ عجّل ‏اللّه ‏تعالى‏ فرجه ‏الشّريف ـ نگاه كند، نيز حاصل مى‏شود.

1. سوره‏ى آل عمران، آيه‏ى 169.
2. مستدرك الوسائل، ج 4، ص 268؛ بحارالانوار، ج 1، ص 204؛ كشف الغمّة، ج 2، ص 268.

حسين دارو نداره دل زهرا

رحيم ابراهيمي)شب شد و مه سر زد از گوشه ويرانه من

بر مشامم ميرسد هر لحضه بوي كربلا

همه اينو خوب ميدونند كه بهونست تشنه لبي

ديدني بوده رازو نياز سرخت روز عاشورا ارباب نماز سرخت

بفیه ادامه مطلب ..

به نام خدا

ابزار حدیث روز برای وبلاگ ها

ابزار حدیث روز ابزاری است مخصوص وبلاگ ها تا وبلاگ نویسان بتوانند به وسیله این ابزار احادیثی از حضرت محمد (ص) و اهل بیت(ع) را در وبلاگ های خود نمایش دهند و از ثواب معنوی آن برخوردار شوند . همچنین تمام احادیثی که در این ابزار موجود می باشد از کتاب ها و سایتهای معتبر جمع آوری شده اند.
در صورت برخورد با هرگونه مشکل در استفاده از این ابزار لطفا در بخش نظرات همین پست مشکلتان را مطرح نمایید.

این هم تصویر تصویر روز مذهبی

براي دانلود كليك كنيد

با سلام وعرض ادب  خدمت شما هم وطن گرامي

آياتهمت زدن و دروغ پراكني ، بعضي رسانه ها نسبت به جامعه بهائي جرم نيست و نبايد به قوه قضائيه پاسخگو باشند كه مسئولين محترم بي تفا وت از كنار اين مهم مي گذرند؟ولي همين مسئو لين زماني كه در ان سوي مرزها ،رسانه يا سازماني بين المللي (به هر نيتي) از جامعه بهائي دفاعي مي كنند فرياد مي زنند كه چرابهائيان  تبليغ مي كنند يا چرا بيگانه از اينها دفاع مي كنند؟ و سپس نتيجه مي گيرند حتما اين بهائيان وابسته به بيگانه  هستند.

براستي كدام كتاب در ايران چاپ شده كه ديانت بهائي را بطور كامل و صحيح  معرفي كند؟ يا كدام نشريه در ايران آزاداست تا  نظرات جامعه بهائي را در رد اتهامات چاپ كند ؟

چرادر حوزه هاي علميه كشورمان  فقط كتب رديه مطالعه وبررسي مي شود وعلماوفضلاي كشور  نبايد به حقايق موجود در ديانت بهائي دستر سي داشته باشند؟

آيا چون جامعه بهائي در مجلس ويا ارگان ورسانه اي نماينده ويامدافعي ندارد اين رسانه ها ازادند كه هرچه مي خواهند بنويسند ؟،ويك بهائي با مطالعه تهمت هاي روزنامه حق ندارد حرفي بزند ودفاعي كند ؟

به همين دلايل وظيفه وجداني خود ديدم وسعي كرده ام مطالب واتهامات بي اساس نشريات  را در وبلاگ ناقص خود پاسخ بدهم از جمله :

آيا بهائيان دست نشانده انگليس وآمريكا هستند ؟

آيا بهائيان با اسرائيل ارتباط دارند ؟

 آيا بهائيان اسلام واديان قبل از خود را قبول ندارند؟

ديدگاه بهائيان نسبت به ايران چيست ؟

ونيزموضوع خاتميت حضرت محمد(ص) ....

همچنين مطالب ونظرات ديگر، لطفا بي هيج پيش داوري، مطالب وب را مطالعه بفرمائيد و براي جلوگيري از اتلاف وقت اگر سوال يا نظر شما جديد بود لطفا درنظرات  وب  ثبت بفر مائيد  لطفا ادرس ايميل خود را بگذاريد تا پاسخ ارسال شود  منتظر نظر و راهنمائي شما مي مانم

برگرفته از وب سایت  http://jooyya.blogfa.com

رسول اکرم ( ص ) :نگرانی من برای شما این است که این را سبک بشمارید و قرآن را با ساز و آوارز بخوانی

خطبه ۱۶:آن کسی که بهشت و دوزخ را پیش روی خود دارد در تلاش است

خطبه۱۶: نادانی انسان همین بس.که قدرخود را نشناسد

خطبه۱۶: جز پرودگار خود دیگری را ستایش نکنید و جز خویشتن دیگری را سر زنش نکنید

خطبه۱۶: آن چه بر اساس تقوا پایه گذاری شود نابود نگردد

غزه در معرض نسل کشی صهیونیست ها

Hit Count : 73

مسئولان امور بهداشتی نوار غزه و سازمان های بین المللی مدافع حقوق بشر در باره قطع برق و کمبود سوخت و بستن گذرگاه ها و کاهش شدید ذخیره دارویی هشدار دادند و معتقدند که این اقدامات همگی نشان از وقوع فاجعه انسانی قریب الوقوع دارند که بحران شدید بهداشتی و محیط زیستی را به دنبال دارد و جان صدها تن را خواهد گرفت و موجب شیوع بیماری های گوناگون خواهد شد.
خالد راضی، سخنگوی وزارت بهداشت در دولت منتخب فلسطین در یک گفت و گوی خبری اعلا م کرد که اوضاع بیماران فاجعه آمیز است و اگر مشکل سوخت به وضع عادی خود برنگردد؛ صدها مریض و زخمی در بیمارستان های غزه خواهند مرد.
22 بیمار در بخش مراقبت های ویژه بیمارستان شفا در حالت بحرانی بسر می برند که اکثر آن ها جزء مجروحان حملات اخیر صهیونیست ها به نوار غزه هستند و اگر سوخت کافی و برق مورد نیاز تامین نشود؛ در معرض مرگ قرار دارند.
اعلام حالت اضطراری
وی افزود که ذخیره سوختی بیمارستان ها صرفا به حالات اضطراری اختصاص یافته است زیرا بسیاری از بیماران در وضعیت بحرانی قرار دارند . بیمارستان شفای غزه بزرگترین بیمارستان نوار غزه است و اگر به صورت عادی کار کند ذخیره سوخت آن فقط برای مصرف یک روز کافی است. سایر بیمارستان های غزه نیز فقط برای چند ساعت سوخت دارند و با توجه به اوضاع کنونی، صد ها تن از بیماران در معرض مرگ قرار دارند. منابع بیمارستانی اعلام کردند که روز دوشنبه حداقل پنج تن از بیماران در بیمارستان ها به دلیل کمبود مواد مورد نیاز و محاصر این منطقه جان باخته اند.
بقیه در  ادامه مطلب و.....

تاريخ: 29/10/86

       سخنران: حجت الاسلام مومنی

       مداح: حاج محمود کريمي

       توضيحات:

       صوتي

۲: چرا این همه سال علم را ممنوع نکرده بودن ؟

۳: یعنی رتا به خال نمی داستنند علم شکل سلیب را  دارد ؟

۴: یعنی امسال متوجه شودن علم شکل سلیب ر ا دارد ؟

۵: چرا امسال اکثریت مداح ها ‌‌.مداحی هایشان به شکل ترانه می خواندن ؟

۶: چرا جلوی این مداح هانی که به شکل ترانه مداحی می کند را نمی گیرند از جمله جواد مقدم ؟

صوتی: محمود کریمی

سخنراني قسمت 1 سخنراني قسمت 2 سخنراني قسمت 3 سخنراني قسمت 4   مداحي قسمت 1 مداحي قسمت 2 مداحي قسمت 3 مداحي قسمت 4 مداحي قسمت 5 مداحي قسمت 6

دکتر محمود احمدي نژاد در سال 1335 هجري شمسي در روستاي ارادان از شهرستان گرمسار، چشم به جهان گشود و از يک سالگي به همراه خانواده در تهران اقامت گزيد. وي دوران تحصيلات ابتدايي ، راهنمايي و متوسطه خود را در اين شهر گذراند و در سال 1354 با کسب رتبه 132 کنکور سراسري گزينش دانشجو، تحصيلات عالي خود را در رشته مهندسي عمران دانشگاه علم و صنعت آغاز کرد و در سال 1365 در مقطع کارشناسي ارشد همان دانشگاه پذيرفته شد و در سال 1368 به عضويت هيات علمي دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت در آمد و در سال 1376موفق به دريافت مدرک تحصيلي دکتراي مهندسي و برنامه ريزي حمل و نقل از دانشگاه علم و صنعت گرديد . ايشان به زبان انگليسي آشنايي دارند و طي سال هاي تدريس در اين دانشگاه و تدوين مقالات و پژوهش هاي متعدد علمي ، راهنمايي ده ها پايان نامه کارشناسي ارشد و دکتراي تخصصي در زمينه هاي مختلف مهندسي عمران ، راه و حمل و نقل و مديريت ساخت را بر عهده داشته است.

دکتر احمدي نژاد پيش از پيروزي انقلاب اسلامي در کسوت دانشجو و با شرکت در مجالس مذهبي و سياسي وارد فضاي سياسي جامعه شد و پس از پيروزي انقلاب اسلامي با توجه به حضور در دانشگاه از پايه گذاران انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه علم و صنعت ايران بود و در دوران جنگ تحميلي به عنوان داوطلب بسيجي در قسمت هاي متعدد جبهه به ويژه مهندسي رزمي به خدمت پرداخت و اين مهم را تا پايان دوران دفاع مقدس ادامه داد. دکتر احمدي نژاد متاهل و داراي سه فرزند- دو پسر و يک دختر – مي‌باشد.

مهمترين مشاغل دکتر احمدي نژاد:

•  فرماندار ماکو
•  فرماندار خوي
•  مشاور استاندار کردستان
•  مشاور فرهنگي وزير فرهنگ و آموزش عالي در سال 1372
•  استاندار استان اردبيل در سال هاي 1372 تا 1376
•  عضو هيات علمي دانشکده عمران دانشگاه علم و صنعت از سال 1368 تا کنون
•  شهردار تهران از سال 1382 تا 1384
•  ايشان در نهمين دوره انتخابات رياست جمهوري اسلامي ايران در سوم تيرماه 1384، از سوي ملت ايران به عنوان رييس جمهوري اسلامي ايران برگزيده شد.

دکتر احمدي نژاد علاوه بر تدريس ، راهنمايي دانشجويان و پرداختن به امور اجرايي، در زمينه‌هاي ذيل نيز فعاليت داشته است:

•  روزنامه نگاري و نگارش مقالات متعدد سياسي ، اجتماعي ، فرهنگي و اقتصادي
•  مدير مسوول روزنامه همشهري و راه اندازي همشهري محله در 22 منطقه تهران، همشهري مسافر، همشهري ديپلماتيک، همشهري جوان، همشهري ماه و ضميمه انديشه، ضميمه دانشجو و ...
•  موسس و عضو انجمن تونل ايران
•  عضو انجمن مهندسين عمران ايران
•  عضو اولين شوراي مرکزي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه علم و صنعت ايران
•  عضو اولين شوراي مرکزي اتحاديه انجمن هاي اسلامي دانشجويان دانشگاه ها و موسسات آموزش و عالي کشور